June 20, 2026
| Title: | การศึกษาความเมื่อยล้าที่สัมพันธ์กับภาระงานทางจิตใจของพนักงานขับรถตู้ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) A Study of the Relationship between Fatigue and Mental Workload among Van Drivers of the Mass Rapid Transit Authority of Thailand (MRTA) |
| Author: | นางสาวทิฆัมพร สร้อยมาลา Ms.Thikamporn Soymala |
| Advisor: | อาจารย์มนัส รงทอง – Mr. Manus Rongthong |
| Degree: | วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย – Bachelor of Science Program in Occupational Health and Safety |
| Major: | วท.บ. (อาชีวอนามัยและความปลอดภัย) – B.Sc. (Occupational Health and Safety) |
| Faculty: | แพทยศาสตร์ ภาควิชาสาธารณสุขศาสตร์ (Medicine, Department of Public Health Science) |
| Semester/Year: | 2/2568 (2025) |
บทคัดย่อ
โครงงานสหกิจศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเมื่อยล้าที่สัมพันธ์กับภาระงานทางจิตใจของพนักงานขับรถตู้ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ พนักงานขับรถตู้ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย จานวน 17 คน เครื่องมือที่ใช้ใน การเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินภาระงานทางจิตใจ (NASA-TLX) และแบบประเมินความเมื่อยล้าทางร่างกาย (Body Discomfort) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมานโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างทั้งหมดเป็นเพศชาย โดยส่วนใหญ่มีอายุมากกว่า 50 ปี และมีชั่วโมงการทางานเฉลี่ยมากกว่าหรือเท่ากับ 9 ชั่วโมงต่อวัน พฤติกรรมการปฏิบัติงานโดยภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย = 2.57, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 1.40) โดยพฤติกรรมการปรับพนักพิงหลัง ให้เหมาะสมกับสรีระมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด ด้านความเมื่อยล้าทางร่างกาย พบว่า พนักงานมีอาการปวดเมื่อยในหลายส่วนของร่างกาย โดยเฉพาะบริเวณคอ ไหล่ และหลังส่วนล่าง ทั้งด้านซ้ายและด้านขวา ซึ่งส่วนใหญ่มีระดับความเมื่อยล้าอยู่ในระดับปานกลางถึงมาก สาหรับภาระงานทางจิตใจ พบว่าอยู่ ในระดับปานกลางเป็นส่วนใหญ่ (ร้อยละ 47.06) รองลงมาอยู่ในระดับมากและมากที่สุด (ร้อยละ 17.65 เท่ากัน)
ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร พบว่า การขับรถต่อเนื่องโดยไม่มีเวลาพัก มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับภาระงานทางจิตใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = 0.515, p < 0.05) นอกจากนี้ ความเมื่อยล้าทางร่างกายในหลายส่วนของร่างกาย ได้แก่ บริเวณคอ ไหล่ หลัง แขน มือ และน่องทั้งด้านซ้ายและด้านขวา มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับภาระงานทางจิตใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05 และ p < 0.01) ในขณะที่ปัจจัยส่วนบุคคลส่วนใหญ่ไม่พบความสัมพันธ์กับภาระงานทางจิตใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างทั้งหมดเป็นเพศชาย โดยส่วนใหญ่มีอายุมากกว่า 50 ปี และมีชั่วโมงการทางานเฉลี่ยมากกว่าหรือเท่ากับ 9 ชั่วโมงต่อวัน พฤติกรรมการปฏิบัติงานโดยภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย = 2.57, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 1.40) โดยพฤติกรรมการปรับพนักพิงหลัง ให้เหมาะสมกับสรีระมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด ด้านความเมื่อยล้าทางร่างกาย พบว่า พนักงานมีอาการปวดเมื่อยในหลายส่วนของร่างกาย โดยเฉพาะบริเวณคอ ไหล่ และหลังส่วนล่าง ทั้งด้านซ้ายและด้านขวา ซึ่งส่วนใหญ่มีระดับความเมื่อยล้าอยู่ในระดับปานกลางถึงมาก สาหรับภาระงานทางจิตใจ พบว่าอยู่ ในระดับปานกลางเป็นส่วนใหญ่ (ร้อยละ 47.06) รองลงมาอยู่ในระดับมากและมากที่สุด (ร้อยละ 17.65 เท่ากัน)
ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร พบว่า การขับรถต่อเนื่องโดยไม่มีเวลาพัก มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับภาระงานทางจิตใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = 0.515, p < 0.05) นอกจากนี้ ความเมื่อยล้าทางร่างกายในหลายส่วนของร่างกาย ได้แก่ บริเวณคอ ไหล่ หลัง แขน มือ และน่องทั้งด้านซ้ายและด้านขวา มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับภาระงานทางจิตใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05 และ p < 0.01) ในขณะที่ปัจจัยส่วนบุคคลส่วนใหญ่ไม่พบความสัมพันธ์กับภาระงานทางจิตใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
คำสำคัญ: ความเมื่อยล้าทางร่างกาย, ภาระงานทางจิตใจ, NASA-TLX, พนักงานขับรถตู้
Abstract
This cooperative education project aimed to investigate physical fatigue in relation to mental workload among van drivers of the Mass Rapid Transit Authority of Thailand. The sample consisted of 17 van drivers. Data were collected using a general information questionnaire, the NASA Task Load Index (NASA-TLX) for mental workload assessment, and a Body Discomfort questionnaire for physical fatigue. Descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation, were used for data analysis, while inferential statistics were analyzed using Pearson’s correlation coefficient.
The results revealed that all participants were male, with the majority aged over 50 years and working an average of 9 hours or more per day. Overall work behavior was at a moderate level (mean = 2.57, SD = 1.40), with seat adjustment to fit body posture showing the highest mean score. Regarding physical fatigue, participants reported discomfort in several body regions, particularly the neck, shoulders, and lower back on both the left and right sides, with most levels ranging from moderate to high. Mental workload was predominantly at a moderate level (47.06%), followed by high and very high levels (17.65% each).
Correlation analysis indicated that continuous driving without rest was positively associated with mental workload at a statistically significant level (r = 0.515, p < 0.05). Additionally, physical fatigue in multiple body regions, including the neck, shoulders, back, arms, hands, and calves on both sides, showed significant positive correlations with mental workload (p < 0.05 and p < 0.01). In contrast, most personal factors were not significantly associated with mental workload.
The results revealed that all participants were male, with the majority aged over 50 years and working an average of 9 hours or more per day. Overall work behavior was at a moderate level (mean = 2.57, SD = 1.40), with seat adjustment to fit body posture showing the highest mean score. Regarding physical fatigue, participants reported discomfort in several body regions, particularly the neck, shoulders, and lower back on both the left and right sides, with most levels ranging from moderate to high. Mental workload was predominantly at a moderate level (47.06%), followed by high and very high levels (17.65% each).
Correlation analysis indicated that continuous driving without rest was positively associated with mental workload at a statistically significant level (r = 0.515, p < 0.05). Additionally, physical fatigue in multiple body regions, including the neck, shoulders, back, arms, hands, and calves on both sides, showed significant positive correlations with mental workload (p < 0.05 and p < 0.01). In contrast, most personal factors were not significantly associated with mental workload.
Keywords: Physical fatigue, Mental workload, NASA-TLX, Van drivers
Views: 3
